Onderzoekers hebben aangetoond dat prehistorische mensen ook felle kleuren droegen zoals turkoois en roze. Ze hebben textielvezels van deze kleuren in een grot in Georgië gevonden. Ze worden ongeveer 34.000 jaren oud geschat. Dit is toch wel iets anders dan de grauwe kleuren waarin ze gewoonlijk worden getoond. (Bron: Het laatste Nieuws) Nu denk ik dat ze belangrijke bronnen over het hoofd hebben gezien. Reeds vele jaren zijn specialisten het ervan op de hoogte. Er bestaat zelfs een hoop bibliografie over dit onderwerp. Zoals dit hier:
Ik hou van boleros. Het past perfect bij een mooi zomerjurk, geeft een beetje warmte voor koelere avonden (het moet ook niet te koud zijn, en ook niet regenen. Dat word moelijk lol) . Hier zijn enkele topfavorieten op internet.
Italië is beroemd voor vele zaken: haar oudheid, haar schilders en beeldhouwers, haar keuken, haar wijnen en ijsjes (Gellati),... maar vooral voor haar glamour. Ja dit is het land van grote verfijning in mode, design en sexy maar nooit vulgaire actrices. Het woord sexy is te zacht, passie is een better woord. Wat better om dit aantetonen dan fotos van Monica Bellucci, Sofia Loren, Claudia Cardinale, Ornella Mutti, ... Minder glamoureus maar altijd heel elegant, Carla Bruni (ik heb haar erbij gestoken omdat ik me afvroeg hoe verder te gaan zonder Sofia Loren's troeven ;-))
De reclames zijn ook niet mis : sommige van Dolce & Gabbana heb ik graag (die die niet op een collectieve verkrachting lijken), Martini (er zijn er veel te veel om ze allemaal hier te zetten), Nespresso (ok George - Clooney- is amerikaan maar hij leeft in Italië), de vespas, de mode moet men ook niet vergeten (Valentino, Armani, Versace, Gucci,... er zijn er zoveel).
Kwa films is het ook niet mis: la Dolce Vita van Frederico Fellini (met Marcello Mastroianni, Anouk Aimée, Anita Ekberg) is fantastisch, The Godfather (aka Il Padrino) voor de amerikaanse italianen, en veel anderen. Er is iet fataals, dodelijk in deze glamour, de felle zon, de tijd die langzaam voortgaat, ... Ik hoop alvast dat dit U zin gegeven heeft voor de vakanties.
Dit is victoriaanse mode. Ik heb ooit een paar modetijdschriften uit de jaren 1870-80 gekregen (jammer genoeg zonder de patronen ;-( ). Hier is de badpakken mode: bovenaan in het midden : een badmuts, dan een badhemd, een badpak en en badmantel. Alles is verhullend om foute ideeën te mijden.
En hier, kleding voor binnen voor vrouwen en kinderen: Praktisch is anders. Persoonlijk vind ik de 'tournure' heel grappig. Hoe moest ze daarmee zitten?
Als voorsmaakje van de zomer, een evolutie van de badpakken. Aan de einde van de 19de eeuw, waren deftige kleren nodezakelijk aan het strand. Tot dan waren mannen en vrouwen strikt gescheiden voor het baden (openbare baden in de stad) want men zwemde namelijk naakt (vooral bij de heren). Wegens het invoer van mixiteit bij het baden werd verhullende kledij een noodzaark. De stranden werden toen meestal gebruikt voor curative doeleinden voor de goede lucht. Sport was nog niet in de mode. Kleren moesten elegant zijn en een hoed en parasol mochten zeker niet ontbreken. Een bruine teint was uit de boze! Nu ik dit beeld zie kan ik me voorstellen waarom mijn overgrootmoeden het strand haatte! Beeld u dat in met een korset en zand in de kousen rondlopen. Daarna werden er nieuwe kleren voor de sport ontworpen. Dit is vergelijkbaar met ets uit de jaren 1880. Maar de meeste mensen (die niet zo rijk waren) hadden hun gebruikelijke kleren aan. Met strandkabines werd het mogelijk om zich discreet te kunnen omkleden. Ze werden in de zee (of naast de zee) geplaast om te voorkomen dat men een te lange afstand in badpak zou moeten afleggen.
Andere tijden, andere zeden. Dit is een foto van circa 1925. De kledij is minder dekkend, meer sexy. Dit viel helemaal niet in de smaak van de autoriteiten ;-)
Enkele postkaarten van de badplaatsen Heist-aan-Zee en Duinbergen in België. Gevonden op de site Zwinstreekmuseum.
Kinderen in Duinbergen circa 1905-1915
Dezelde periode en plaats, enkele criquetspeelsters.
Dit is een fotomontage van mijn LBD (= klein zwart kleedje, zie vorige posts). Ik heb ze verleden jaar gemaakt omdat ik niks in de winkels vond en dit jaar heb ik de bretellen aangepast. Veel beter ze. De bordursels zijn ook handgemaakt.
Dit zwart kleedje door Chanel in 1926 uitgevonden om Shérazade te doden (= Paul Poiret), was meteen een schandaal. Waarom? Ten 1ste) het is een kort kleed (kniehoogte) 2) te sober om als avondkleed geschikt te zijn en tenslotte 3) in het zwart: dé kleur van het rouwen, de piesters, zusters en de bedienden. Het succes ervan toonde aan iedereen dat "Less is more". Men vindt ze nu nog overal.
Wat heeft meer charme dan een vrouw in mannenkleren? Iconen uit Hollywood tonen hoe het moet. Een van mijn favorite looks is een mannelijke broek met een vrouwelijke blouse, een hint decolté, hoge hakken en welgekosen accessoires,..
Laten we het over een buitengewone vrouw hebben die niet alleen elegant maar ook een echte zakenvrouw is. Diane von Furstenberg werd als Diane Halfin in 1946 in Brussel geboren. Ze had gewoon van een prinselijk huwelijk kunnen profiteren met een leven gevuld met reizen en feesten. Maar, het was voor haar belangrijk om haar eigen ding te hebben. In de jaren 1970 wou ze al een onafhankelijke vouw zijn. Daarom ging ze de modewereld in. In 1972, ontwerpte ze de eerste versie van haar "wrap dress", haar meest befaamd item. Alles ging heel snel want in 1976 had ze er al miljoenen van verkocht. Ze was een echte ster en icoon van de decenia. De jaren tachtig waren andere koek, ze werd als has-been beschouwd. De tijdperk van de jurk die gemakkelijk om aan te doen is (en ook om uittedoen ;-) was over. De vrouwen gingen de harde werkwereld (en mannenwereld) tegemoet. Ze hadden een harnas nodig om de crisis tegentegaan. Vandaar het belang van stricte mantelpakjes met brede schouders (kijk maar naar fotos van Margareth Tatcher). In 1997 keerde ze terug in de modewereld nadat ze haar dochter en een paar vrienden met vintage wrapdresses gezien had. Ze kreeg in 2005 een award voor haar carriere van de Council of Fashion Designers of America (CFDA) en, in 2006, werd ze het hoofd van deze vereeniging.
Tussen al haar creaties blijft de wrap-dress in elk hoofd rondhangen. Deze jurk heeft ze voor actieve en onafhankelijke vrouwen ontworpen: men moet ze niet strijken (perfect voor op reis), ze past iedereen (ook de zwangere vrouwen!), is simpel en past voor elke gelegenheid. Diane tekent vaak zelf de motieven die ze gebruikt op basis van fotos uit de natuur. Haar grote voorbeeld in het leven is haar moeder (overlevende uit de concentratiekampen) vooral voor haar sterkte en haar positieve kijk op het leven. Wanneer men haar vraagt of ze haar stijl als een professionele troef ziet, antwoordt ze ja. Maar, zegt ze, het heeft niet enkel met het uiterlijk te maken maar ook met de karakter, de manier waarop men zich voorstelt, de eerlijkheid, de stem, de manier van spreken, de manier van schrijven,... Stijl is dat allemaal. Als stijlicoon noemt ze Marlene Dietrich, Sarah Bernhardt, Jackie Kennedy, Moeder Theresa en Angelina Jolie (Moeder Theresa als stijlicoon ???). Ze zegt dat ze deze personen graag ziet voor hun stijl en hun innerlijke schoonheid.
Hier is haar collectie van Lente 2009 (er zijn nog andere videos te zien).
De modieuse dames hadden de ingewikkelde kleding uit de vorige periode weggestemd. "Robes à panier" (met een armatuur erin) en korsetten waren voor en tijd vergeten. De jurken werden simpele witte gewaden uit fijne stoffen. Ze waren zelfs een beetje doorzichtig. Consul Napoleon Bonaparte was niet zo onder de indruk van deze mode (hij heeft de "code civil" ook niet voor niks geschreven!). Hij vond het nogal ongepast. Naar het schijn, zou hij eens alle haarden en vuren doen doven en alle vensters opgedaan. Hij zij dan " Als de Dames het zo warm hebben dan moeten we ze helpen!". Daarna ging de mode er wat braver aan toe! De groote inspiratiebron was de Oudheid en de Romeinse tunica met stola. Zie de link: "Pour des informations sur la mode de l'Antiquité" om een paar voorbeelden te zien. Hierboven staat een foto van een beeld van Juno uit de Romeinse tijd. Haar tiara is vergelijkbaar met een van Josephine de Bauharnais. Sommige vrouwen zouden hun kleed gedragen hebben toen het nog vochtig was om hun troeven better tot hun recht te laten komen. Het nummer van sterfgevallen door pneumonia is toen fel gestegen. Over fashionvictims gesproken! Het belangreikste accessoire was de sjaal of nog better een Pashimina. Echte Pashiminas waren zeer zeldzaam en erg duur. De kleuren en de borduren op de sjalen waren in contrast met de lichte kleden. De schoonhede uit deze tijd werden les Merveilleuses genoemd (de wonderbaren). Men moet het zonder "r" uitspreken want het nabootsen van het Creools accent was zeer in trek. Griekse en Romeinse motieven waren zeer hip en bevinden zich overal: op de kleren, sjaals, meubels, architectuur,...
Ik hou van boleros. Het past perfect bij een mooi zomerjurk, geeft een beetje warmte voor koelere avonden (het moet ook niet te koud zijn, en ook niet regenen. Dat word moelijk lol) . 
Hier zijn enkele topfavorieten op internet.
Italië is beroemd voor vele zaken: haar oudheid, haar schilders en beeldhouwers, haar keuken, haar wijnen en ijsjes (Gellati),... maar vooral voor haar glamour. Ja dit is het land van grote verfijning in mode, design en sexy maar nooit vulgaire actrices. Het woord sexy is te zacht, passie is een better woord.
De reclames zijn ook niet mis : sommige van Dolce & Gabbana heb ik graag (die die niet op een collectieve verkrachting lijken), Martini (er zijn er veel te veel om ze allemaal hier te zetten), Nespresso (ok George - Clooney- is amerikaan maar hij leeft in Italië), de vespas, de mode moet men ook niet vergeten (Valentino, Armani, Versace, Gucci,... er zijn er zoveel).
Kwa films is het ook niet mis: la Dolce Vita van Frederico Fellini (met Marcello Mastroianni, Anouk Aimée, Anita Ekberg) is fantastisch, The Godfather (aka Il Padrino) voor de amerikaanse italianen, en veel anderen. Er is iet fataals, dodelijk in deze glamour, de felle zon, de tijd die langzaam voortgaat, ... Ik hoop alvast dat dit U zin gegeven heeft voor de vakanties.
Praktisch is anders. Persoonlijk vind ik de 'tournure' heel grappig. Hoe moest ze daarmee zitten?
Als voorsmaakje van de zomer, een evolutie van de badpakken.
Daarna werden er nieuwe kleren voor de sport ontworpen. Dit is vergelijkbaar met ets uit de jaren 1880. Maar de meeste mensen (die niet zo rijk waren) hadden hun gebruikelijke kleren aan.
Andere tijden, andere zeden. Dit is een foto van circa 1925. De kledij is minder dekkend, meer sexy. Dit viel helemaal niet in de smaak van de autoriteiten ;-)
Dezelde periode en plaats, enkele criquetspeelsters.
Duinbergen: villas en vakantiegangers.
Duinbergen wandelaarsters in de jaren 1920. 
Daarom ging ze de modewereld in. In 1972, ontwerpte ze de eerste versie van haar "wrap dress", haar meest befaamd item. Alles ging heel snel want in 1976 had ze er al miljoenen van verkocht. Ze was een echte ster en icoon van de decenia. De jaren tachtig waren andere koek, ze werd als has-been beschouwd. De tijdperk van de jurk die gemakkelijk om aan te doen is (en ook om uittedoen ;-) was over. De vrouwen gingen de harde werkwereld (en mannenwereld) tegemoet. Ze hadden een harnas nodig om de crisis tegentegaan. Vandaar het belang van stricte mantelpakjes met brede schouders (kijk maar naar fotos van Margareth Tatcher).
De modieuse dames hadden de ingewikkelde kleding uit de vorige periode weggestemd. "Robes à panier" (met een armatuur erin) en korsetten waren voor en tijd vergeten. De jurken werden simpele witte gewaden uit fijne stoffen. Ze waren zelfs een beetje doorzichtig. Consul Napoleon Bonaparte was niet zo onder de indruk van deze mode (hij heeft de "code civil" ook niet voor niks geschreven!). Hij vond het nogal ongepast. Naar het schijn, zou hij eens alle haarden en vuren doen doven en alle vensters opgedaan. Hij zij dan " Als de Dames het zo warm hebben dan moeten we ze helpen!". Daarna ging de mode er wat braver aan toe!
Bronnen: 
